گریزانم از این مردم که با من
به ظاهر همدم و یکرنگ هستند
ولی در باطن از فرط حقارت
به دامانم دو صد پیرایه بستند
**********************
از این مردم که تا شعرم شنیدند
به رویم چون گلی خوشبو شکفتند
ولی آن دم که در خلوت نشستند
مرا دیوانه ای بد نام گفتند
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۳۲ ب.ظ توسط پیمان
|
انتشار تجارب شخصی از هنر های تجسمی ای که شخصا در زمینه ی آنها فعالیت داشته ام